บทที่ 38 ฮันนีมูนหวานปนขม (03)

“ใช่ ฉันรู้” น้ำเสียงที่เอื้อนเอ่ยต่ำและทุ้มฟังดูแสนจะน่ากลัว ไม่นานนักก็ขึ้นคร่อมร่างเล็กแล้วบีบที่หัวไหล่ ความคับแค้นแทบจะทะลักออกมา ความชิงชังก็เริ่มเอ่อล้น “ไง แล้วเอาข้อมูลที่ได้ไปรายงานหรือยังล่ะ”    

           คนบอบช้ำทางร่างกายและหัวใจไม่ยอมเอ่ยตอบ เพราะหล่อนรับรู้ว่า ไม่ว่าจะตอบหรือไม่ตอบผ...